R E S T * L I F E
posted on 26 May 2008 23:03 by pukull in punch
...
ต่อแต่นี้...เป็นต้นไป
จากวันนี้ ที่ไม่เหลือใคร
คงถึงเวลา ที่จะพึ่งหัวใจตัวเอง
ท้อ ก็พึ่งอ้อมกอดตัวเอง
เหนื่อย ก็พึ่งไหล่ตัวเอง
หมดเวลาของฉันแล้ว ที่จะพึ่งมือ พึ่งอ้อมกอด พึ่งไหล่ของใคร
หมดเวลา ที่ฉันจะ
...
ร้องไห้กับบ่าของใคร สักที...
อาจจะลำบาก อาจจะเหนื่อย
ฉันจะทำ
ทำให้ได้
ทนให้ได้
ตลอดชีวิต ที่เหลือ ของฉัน
ฉันจะอยู่เพื่อตัวเอง ทำเพื่อตัวเอง ร้องไห้เพื่อตัวเอง
เพราะฉัน ไม่เหลือมือของใครให้จับ อีกแล้ว
...

เราเกิดมาคนเดียว ไม่ได้เกิดมาพร้อมกับใคร
รักคนอื่นได้...แต่ต้องรักตัวเองให้เป็นก่อน
ถึงวันนี้จะไม่มีใคร
ฉันก็จะอยู่ได้ด้วยตัวของฉันเอง
#1 By chiki on 2008-05-26 23:16